Zobacz też:






jak to w powieściach romantycznych ma miejsce, nasz Staś namiętną od razu ku Anusi uczuł miłość, toby było zaabsolutnem z jego strony, zamilczeć jednak trudno, ze Anusia mocno go zainteressowała, moie dla tego, ze nie spodziewał się tu spotkać tak miłej i dobrze ułożonej panienki, i ze z wyjazdem się nie śpieszył.
Dopiero gdy księżyc dość wysoko wzbił się na niebie z zachodu, powracał Staś do Dębowej-wólki, lecz z zupełnie nowemi myślami nad te, z jakiemi do Ząbkowa dojezdzał. Nie wiem czy urocza chwila, spokojnej, świeżej, wiosennej nocy, na jego imaginacya tak zdziałała, to tylko pewno, ze wracając marzył o Anusi, zamierzał dla niej znów wkrótce Ząbków odwiedzieć, i przyznał jej nawet cząstkę, lecz cząstkę tylko, zbliżającą ją do wymarzonego ideału.
Czem była Anusia, jaki jej powód bytności w Ząbkowie? te myśli nad któremi su-
szyi sobie Staś głowę w ciągu podróży, my się wprost dowiemy.
Anusia była córką obywatela, ex-wojskowego dawnego Majora, który niewielką posiadawszy fortunkę, po dzierżawkach, lub na własność zakupionych kilku włókowych kawałkach ziemi, starał się dorabiać i obracać swój kapitalik, w czem mu się jednak pomimo gorliwości w gospodarstwie nie zupełnie szczęściło, moie dla tych powodów, że coraz na nowe kupna i dzierżawy się porywał i nigdy w jednem długo nie usiedział miejscu.
Przed kilkunastu laty, trzymał on w dzierżawie jakąś wioskę niedaleko Ząbkowa, potem wyniósł się gdzieś daleko, rozmaitych probując spekulacyj, coraz nowe biorąc dzierżawy, teraz zaś, od pół roku, zakupił w naszych stronach, mały z kilku włók ziemi składający się folwarczek, Gaikiem zwany, i tu w drewnianym, kalenicą krytym dworku, siedział i gospodarzył.